...در حسرت دیدار
بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک شاخه های شسته ، باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سفید برگ های سبز بید عطر نرگس ، رقص باد نغمه شوق پرستو های شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک می رسد اینک بهار خوش به حال روزگار........ فریدون مشیری چشم هایت را که مهربان تر کنی لب هایت را که با لبخند آرایش کنی و ذهنت را از کینه ها خالی کنی سال خود به خود تحویل می شود! باور کن...... هنوز بوی عاشقی می دهم بوی کاج عطر یاس ابرها هنوز از رویاهایم می گذرند... پرنده ، او ، بادبادک من می شوند بعد تکه تکه پراکنده می روند! ... هنوز بوی عاشقی می دهم اما دیگر هیچ کجا کسی منتظرم نیست!!! کسی نیست با خیال خود قدم زده ام تا این جا........ امروز دل از کینه و نفرت خالی ست.... اسمان دل و ایمان ابی ست روزگار غم و ایام فراق رفت و ایام خوش و مهتابی ست .... سال ها بود که از داغ سکوت سینه پردرد و دلم غمگین بود سالها رفت و خوش ایام رسید! بی گمان این همه غم سنگین بود شادمان باش و گذر کن ز غبار دل به هر کینه و سرما مسپار حاصل کینه و غم بی تابی ست دل و جان بسپار بر گیسوی یار..... پی نوشت: حـــالـــم خــــوبـــه خـــــیـــلــی خـــــوب........... نه آن قدر پاکم که کمکم کنی نه آن قدر بدم که رهایم کنی میان این دو گمم ! ! ! هم خود را و هم تو را آزار میدهم هر چه قدر تلاش می کنم نتوانستم آنی باشم که تو خواستی و هر گز دوست ندارم آنی باشم که تو رهایم کنی . . . . آن قدر بی تو تنها هستم که بی تو یعنی هیچ یعنی پوچ خدا یا پس مرا ببر! ببر به آن چه خودت می خواهی پروردگارا هیچ وقت رهایم نکن . . . . پروردگارا! به من بياموز دوست بدارم کسانی را که دوستم ندارند ، گريه کنم برای کسانی که هيچگاه غمم را نخوردند ، لبخند بزنم به کسانی که هرگز تبسمی به صورتم ننواختند ، محبت کنم به کسانی که محبتی در حقم نکردند ، عشق بورزم به کسانی که عاشقم نيستند . . . . .! امسالم تبریک سال نو با تاخیر بود ! بازم ممنونم از دوستای گلم که توی این مدت طولانی تنهام نذاشتن ، امیدوارم سال خوبی باشه برای همه. متاسفانه نتونستم آخرین پستم رو تو اسفند ماه 89 داشته باشم. از همین جا تولد بهترین همدمم رو تبریک میگم ، با برگشت دوبارش بعد از 2سال به زندگیم خیلی چیزا رو تغییر داد! امیدوارم هرجا که هست کنار پسر گلش شاد باشه. در سالی که گذشت دل هایی به هم رسیدند و دل هایی ز هم دور ماندند ، این رسم زمانه است و جایی برای گله گذاری نیست باید از نو شروع کرد باید تازه شد . . . . نوروز 1390 مبارک فردا روز تولد اوست . . . . به فردا که فکر میکنم یاد آن روزی می افتم که هدیه ای سرشار از عشق و محبت را بدستش دادم و چنین روزی را روز آمدنش را تبریک گفتم ! ! ! به فرا که فکر میکنم یاد آن احساسی می افتم که در پشت آن هدیه نهفته بود یاد آن نگاهی که از محبت برق میزد . . . . به فردا و عشق آن روزها که فکر میکنم یاد روزهایی می افتم که سعی کردم فراموشش کنم . . . . یاد روزهایی که تنهایی عمیقی بر وجودم چنگ انداخته بود. تنها برای اینکه باید محبتش را از دلم بیرون میکردم . . . . به فردا که فکر میکنم بغضی بر سینه ام می نشیند ! ! ! کاش هیچگاه با من آشنا نمیشد تا امروز آسوده تر می زیستم . . . . . . تولدت مبارک پرنده مهاجر در پی آن نگاه های بلند حسرتی ماند و آه ای بلند . . . . . سنگ در برکه می اندازم و می پندارم با همین سنگ زدن ماه بهم می ریزد!!! کی به انداختن سنگ پیاپی در آب ماه را میشود از حافظه آب گرفت......... باز امشب غزلی کنج دلم زندانی است آسمان شب بی حوصله ام طوفانی است هیچ کس تلخی لبخند مرا درک نکرد های های دل دیوانه من پنهانی است..... امروز ۲۵ مهر ۱۳۸۹ تولدم بود اما!!! سوت و کور... منتظره خیلی ها بودم ولی....... خانه ای ساخته اند همه از جنس بلور و حصارش همه تکرار صفا سایه بانش همه نور مملو از لطف و وفا پیکرش جشن و سرور ........... متن قشنگیه! جمعه کارت عروسیت رسید!!! نمی دونم چی بگم یعنی چیزی ندارم که بگم ......... فردا روز عروسی تو ...... روزی که اولین بارقه های عشق را به یقین در وجودت دیدم هوا بارانی بود! نه روز نبود ؛ که شب بود و چشم ، چشم را نمی دید........ تو در زیر باران ایستاده بودی! بارانی که به سیل می مانست و نگاه منتظرت رو به خط سیر آمدنم بود! تو ایستاده بودی ، درست همان جای همیشگی و گمان میبرم ثانیه ها را می شمردی!!! وقتی آمدم ، خیس خیس شده بودی و من نیز وقتی آمدم هردو عاشق بودیم ولی..... دیروز که رفتم عشق هم رفته بود.........! من سزاوار نبودم که کسی یاد یک خاطره را با لبی تشنهء عشق بر لبم بنشاند .... تا در عمری که در آن حسرت و ناکامیست در شب تنهائی به تجسم به تماشا ایستم ! کولهء خاطره ام وه چه خالی مانده ست من تهی گشته ام ز عشق تهی گشته ام ز شوق ولی .... باز باید باشم ! لا اقل دردی هست که به آن میسوزم و کسی نیست مرا دریابد و کسی نیست تهی بودن را از دلم پاک کند .... تا به یک وعدهء پوچ سبد خالی این خاطره را پراحساس کند ........... باز آمدم دل کوچکم تحمل فراقت را ندارد ........ خیلی وقت بود دستی به سرو گوشه اینجا نکشیده بودم! دلتنگیام خاک گرفته بودن ...... اما دوباره برگشتم با یه دنیا تجربه ، دلتنگی و خاطره تو این مدت یاد گرفتم محبت ، محبت میاره و نفرت ، نفرت برای هرکس به اندازه ای که واست حرمت قائله و محبت میکنه باید ارزش قائل باشی نه بیشتر!!! اول اینکه تو این مدت سیستمم مشکل داشت و مجبور به کافی نت رفتن بودم ، سفر 10 روزه به کیش اونم تنها! یه سری اتفاق افتاده بوده که تهرانو برام غیرقابل تحمل کرده بود بعدشم که قرنطینه چند هفته ای واسه درمان پوست صورتم توی خونه ! در کل تمام این مدت درگیر بودم !!! گاهی یادم میره از متنفری یادم میری گفتی ازم بیزاری و نمیخوای دیگه نه صدامو بشنوی نه ببینیم! اما نوشته هام نه!!! اینا مال خودمه ....... بازم از دوستای گلم به خاطره محبتاشون ممنونم ، مرسی که تنهام نذاشتین و به یادم بودین. راستی (در حسرت دیدار) 3ساله شد ، اما متاسفانه نتونستم روز تولدشو جشن بگیرم...... وقتی باد آمد و با ضربه خود را بر سر و صورتم کوبید ، بیدار شدم! ولی باد مرا به یاد لحظه وداع انداخت........... باد همه چیز را برد ، مرا هم نیز ..... به آنجا که عاشقان تنهایند و دو عاشق در کنار هم نمی گنجند !!! وقتی باد آمد من تنها شدم ، و آسمان شد آرزویم ! وقتی باد آمد ؛ من بر گلیم عشق سوار شدم تا شاید مرا به دیار دوست رهسپار کند وقتی باد آمد ....... دلم را با خود برد .............. پنجره را باز گذاشته ام صدای باران است و باد و تاریکی پنجره را باز گذاشته ام تا باد بیاید و همه دردها را با خودش ببرد و ببرد و ببرد...... تا من دیگر این دل کوچکم را با سنجاق قفلی به تنم آویزان نکنم........!!! خوابهای بچه گیهایم زندگی کنم درست وسط پولکهای رنگی و شمهای روشن همانجا که پر بود از تکه های شیشه های رنگی که وقتی نور شمها به آنها می خورد همه جا پر می شد از رنگ و نور و قشنگی کاش توی خوابهای بچه گیم مانده بودم! این روزها فکر می کنم دلم گرفته اصلا کرکره های دلم را پایین کشیده ام دل کوچکم را توی قفس کرده ام درست مثل پرنده ها و پارچه سبز بلندی روی آن انداخته ام که دلم هیچ کجای این دنیای زشت و بد رنگ را نبیند تا چشمهای آدمها نبیند که چشم دلم خیس است دلم نمی خواهد کسی ببیند که رنگ دلم پریده است......... من نگویم که در این شهر وفاداری نیست! هست بسیار ولی کو به وفاداری من؟! آنکه بیش از همه با من دم یاری میزد دست برداشت ز من روز گرفتاری من...... وقتی کسی نيست که به دادت برسه پس داد نزن ، سکوت کن ! شايد از سکوتت همه بفهمن که چه قدر درد و رنج توی وجودت انباشته شده ، فرياد دردت رو دوا نميکنه ، اما سکوت شايد نتونه دردتو از بين ببره اما ميتونه خيلی راحت تو را از اين دنيای مسخره نجات بده ...... بريدم بند ناف دلبستگی را با قيچی دلسردی!!! به سراغ من اگر می آیی ..... دگر آسوده بیــــــا ...... چند وقتی ست که فولاد شده ..... چینی نازک تنهایی من امشب به یادت باز به عکسه دونفرمون نگاه کردم! یاد خاطراتمون افتادم ، یاد شوخیها و خنده هامون ، انگار دلم برات خیلی تنگ شده ...... (امروز چقدر اتفاقی دیدمت!) نبض زندگی من هر روز سالم تر و سلامت تر از قبل میزنه ، هر روز مسیرهایی رو میرم که ......بارها به اشتیاق دیدنت توی اونا قدم زدم باز دل تنگ شدم ، مگه میشه دل تنگ تو نشد! هر روز خسته و دل بسته تر از دیروز برای تو می نویسم ، شاید تو از من و از تمام خاطرات مشترکمون عبور کرده باشی ، ولی من هنوز هستم ، !پررنگ تر از دیروز .....من فراموشت نمیکنم آره هر روز بهت فکر می کنم ، من تو خندهام هم گریه می کنم ، تو نمی تونی منو بفهمی ، یعنی ......دلیلی نداره بفهمی ، من خودم گفتم برو ، خودم گفتم نمون ، تو که گناهی نداری !!!اون که گناهکاره منم دلم خیلی پرتر از این حرفاست ، تو ساده منو خرد کردی و جالب تر اینکه به روی خودتم نیاوردی این روزا دلم ازت خیلی پره...... !تو فکر کن برای من هم تموم شد.... تو فکر کن بالاخره عادت می کنم تو چشمات رو ببند..... چشمات رو ببند به روی تموم وجودم.... تو برو ، خط بزن ، فراموش کن...... قول میدم نگاهت نکنم! روزها در پس هم میرن و میان با تو یا بدون تو باید نفس کشید!!! زندگی جریان داره اما چجوری...! .......حال این روزام بس خنده داره این روزا حال درستی ندارم! نمیدونم چی شده من انقدر ضعیف نبودم اما دارم خرد میشم خسته شدم !.............از بس رفتم و نرسیدم دنيای اين روزای من هم قد تن پوشم شده اينقدر دورم از تو كه دنيا فراموشم شده دنيای اين روزای من در گير تنهائی شده تنها مدارا می كنيم دنيا عجب جائی شده هر شب تو رويای خودم آغوشتو تن ميكنم آينده ی اين خونه رو با شمع روشن ميكنم در حسرت فردای تو تقويممو پر ميكنم هر روزِ اين تنهائيو فردا تصور ميكنم هم سنگ اين روزای من حتی شب هم تاريك نيست اينجا به جز دوری تو چيزی به من نزديك نيست......... پی نوشت: تورو خدا انقدر نگید از غم ننویس ، چرا اینطوری ، چرا اونطوری.... قبلانم خواهش کرده بودم برام دعا کنید ، مشکلم هنوز حل نشده.....! 
گاهی این جور می شود دل کوچک ساده ام عجیب از این روزگار می گیرد دلم می خواهد بروم در
| www . night Skin . ir |
دشوار بود مردن و روي تو نديدن...
بگذار بدلخواه تو دشوار بميرم...
بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ...
در وحشت و اندوه شب تار بميرم...
بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب....
دربستر اشک افتم و ناچار بميرم...
ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست...
تا از غم عشق تو دگر بار بميرم...
تا بوده ام اي دوست وفادار تو هستم...
بگذار بدانگونه وفادار بميرم...
